X
تبلیغات
رایتل
داستانهای کوتاه یک نویسنده آماتور
  
 
 
آرشیو
 
یکشنبه 18 خرداد‌ماه سال 1382
آرایشگاه زنانه.فقط خانم ها بخوانند!!


دست تپل و سفیدش رو برد توی موهاش و گفت:
می بینی اکرم جون! ریشه موهام دراومده.
آرایشگر و دو نفر مشتری دیگه نگاهی کردند. البته بیشتر نگین انگشتری رو که از لای موهای زرد زنیکه برق میزد ور انداز کردند تا ریشه موهایی که با ذره بین هم نمی شد اختلاف رنگشان را با بقیه موها تشخیص داد.
اکرم خانم که خوب میدونست چه جوری باید هوای همچین مشتریهایی رو داشته باشه گفت:
ماشالله بزنم به تخته نسرین جون یه  هفته ای چقدر موهات بلند شده!
-آره همه میگن.البته اگه حسودی بذاره.واه واه خواهر شورمو که میشناسی، با اون چهارتا شویدش می گه موهات کم پشته!اصلا تاسی تو خوانوادشون ارثیه!
-خوب حالا میخوای چیکار کنی؟
-های لایت کاهی چطوره؟
-هر جور میلته، ولی بعد از یه مدت که رنگ روشن زدی رنگ تیره بهتره. مثلا پر کلاغی.هم تنوعه هم سنتو کم می کنه.
-واه ه ه ه! مگه من چند سالمه؟
-اوا خاک بر سرم شوخی کردم. و بعد رو به بقیه مشتریها کرد و گفت:
ماشالله نسرین جون مثل قالی کرمون می مونه. انگار سال به سال جوون تر میشه!
از بین مشتریها دختری که بیستو دو سه ساله به نظر میرسید با صدای آرام گفت:
خوب، نسرین جون خوب به خودشون میرسن.هر دفعه من اومدم اینجا دیدم از صبح نشستن اینجا! و بعد با خودش گفت:با نصف  پولی که این زنیکه بشکه در سال خرج رنگ مو و تتوی ابرو و کشیدن پوست و ساکشن بالا و پایینش میکنه میشه یه عروسی کوچولو و یه خونه کوچولوتر گرفت و رفت  زندگی.

مشتری دیگر که زنیی حدودا چهل ساله و نسبت به سنش زیبا بود در حالیکه با خونسردی پاهاش رو توی ظرف آبگرم تکون میداد و برای پدی کور آماده می کرد گفت:

نسرین جون شوهرت هنوز تو کار ساختمونه؟

نسرین طوریکه انگار بهش فحش داده باشی برگشت و یا صدایی شبیه  شیهه مادیان در حال زاییدن گفت:وااااااه !اون چلمن خرج کله تاس خودشم به زور در میاره. فکر کردی من از اون یه قرون پول می گیرم.عمری! همه اینا از صدقه سر پدر خدا بیامرزمه. اگه همین چند تا آپارتمانم برای من نذاشته بود از گرسنگی می مردم. این مرتیکه رم بابام آدم کرد!وگرنه اولش آه نداشت با ناله سودا کنه.

دختر جوان پیش خودش فکر کرد: پس بیخودی نیست که امیر میگه سرم بره نمیخام بابات یه یه قرونی بهمون کمک کنه. شاید همین چیز هارو دیده.

و زن چهل ساله طوریکه انگار فکر دختر جوان را خوانده باشد رو به او کرد و گفت:

راست میگه والله. پسرای این دوره زمونه یا معتادن یا خانم باز یا بیکار و علاف.اوناییشون هم که به اصطلاح مرد خانواده اند همشون هشتشون گرو نهشونه.خسته شدیم از بس شنیدیم خانم مراعات کن. حقوق کارمندیه!

سپس چند لحظه ای پاهایش را در ظرف آب تکان داد و پس از یک نگاه شیطنت آمیز به نسرین ادامه داد:

شاید هم ما شانسمون بده. مردم با چه قیافه های ایکپیری  یه شوهرایی تور میزنن بیا و ببین!

اکرم خانم برای اینکه بحث رو عوض کنه و خودشو از نون خوردن نندازه  گفت:نسرین جون یه دقیقه تکون نخور میخام رنگ بذارم. بعد هم به پیرزنی که هیچ کس نمیدونست چه نسبتی با هاش داره ولی بعضی ها می گفتن مادرشه گفت: بی بی چند تا چایی میاری.

زن چهل ساله رو به دختر جوان کرد و با صدایی که فقط خودشان بشنوند گفت: تقصیر خودم بود.زمان ما این حرفها مد بود. اوائل انقلاب بود دیگه.خر شدیم رفتیم شوهر تحصیلکرده کردیم.همون موقع که مهرداد اومده بود خواستگاری یه خواستگار دیگه داشتم میلیاردر.هر چی مامانمینا گفتند بیا زن این بشو گفتم نه! یا مهرداد یا هیچکس!بعدا یه بار یارو تو خیابون با یه بنز دیدم،الگانسه؟ چیه؟ یه زنیکه امل هم کنارش نشسته بود. ما چی؟ بایه پراید فیزوری! و بعد خندید.

با اینکه تقریبا ارام صحبت می کرد ولی اکرم خانم که دیگه تو استراق سمع از مشتریها حرفه ای شده بود هم شنید و خنده تلخی کرد.

زن چهل ساله رو به اکرم کرد و گفت:

جریان تو چی شد؟ بالاخره طلاقتو گرفتی؟ مهریه ات چی شد؟

-آره .دادگاه حکم طلاقو صادر کرد ولی مهریه امو بخشیدم.

-شوهرت زن من نگرفته؟

- نه بابا اون بیچاره این اواخر انقدر هرویین کشیده بود قیافه اش مثل گودزیلا شده بود. هیچ زنی از 100 متریش هم رد نمیشد. و همه خندیدند. البته به جز دختر جوان که انگار خندیدن یادش رفته بود.
ادامه دارد...


برای عضویت در خبرنامه این وبلاگ نام کاربری خود در سیستم بلاگ اسکای را وارد کنید
نام کاربری
 
تعداد بازدیدکنندگان : 466000


Powered by BlogSky.com

عناوین آخرین یادداشت ها